Seninle Çoğalmak

Yokluğun bir oda kadar dar,
Varlığın gökyüzü kadar sonsuz.
Ne tuhaf, sensizken eksik bir yanım,
Sen gelince tamamlanır bu yorgun yolcu.

Sabahları seninle uyanmak var ya,
İşte asıl güneş doğduğunda değil,
Gözlerini açar açmaz yanımda,
Başlıyor hayatın en güzel tarafı.

Bir kahve kokusunda saklısın bazen,
Bazen yağmur sonrası toprakta.
Her mevsimde ayrı bir renk,
Her zamanda ayrı bir telaşta.

Ellerini tuttuğumda duruyor zaman,
Suskunluğun bile bir şarkı bana.
Dokunsam tenine, bin şiir yazılır,
Anlatsam seni, bitmez bu sevda.

İşte bu yüzden en güzel yerimdesin,
Kimseler girmez o kapıdan.
Bir ömür az bile gelir bize,
Her gün yeniden severim seni,
Her gün yeniden doğarım gözlerinde...
Sonsuzluğa uzanan bu masalda,
Yazarı biz, kahramanı yine biz.


Rasit Tunca

Gözlerinin Şiiri

Ne bilsin başka gözler seni görmeyi,
Ne anlar senden bu şehir, bu yabancılar.
Sen, en derin mavisi denizlerin,
Sen, en sıcak rengi akşamların.

Bir tek bende saklıdır asıl adın,
Bir tek bana söyler gözlerin gerçeği.
Her bakışında yeniden doğduğum,
Her gülüşünde kaybolduğum gerçek.

Gelip geçen mevsimler değil artık,
Seninle başlıyor bahar, seninle yaz.
Dudaklarında dualarım saklı,
Gönlüm sana açılan en güzel avaz.

Ne yıldızlar anlatır seni bana ne ay,
Sen kendiliğinden bir ışıksın içimde.
Bir çocuk masumiyeti var gözlerinde,
Bir kadın sıcaklığı durur ellerinde.

İşte bu yüzden vazgeçilmezsin,
Bu yüzden bir ömür azdır sana.
Ne şairler anlatabilsin bu sevdayı,
Ne kitaplar sığdırabilsin sana.

Sen yüreğimin en güzel yerinde,
Her daim taptaze, her daim ilkbahar...
Ne olursa olsun bu ömrün sonunda,
Varsın olsun, yeter ki sen ol yanımda.


Rasit Tunca

Sadece Sana

Bir sabah uyandım, dünya aynıydı,
Aynı gökyüzü, aynı kuş sesleri.
İçimde bir yerlerde bir şarkı başladı,
Ve anladım, o şarkı seni söylerdi.
Gözlerin bir şiir, okudukça sonsuz,
Her mısrasında kaybolduğum.
Ellerin bir liman, sığındığım huzur,
Sende bulduğum, hep aradığım.
Sıradan bir güne anlam katansın,
Gülüşünle aydınlanır en karanlık an.
İçimdeki fırtınada bir liman sensin,
Sana her varış, yeniden bir bahar, bir can.
Bazen bir yağmur damlası camda,
Bazen rüzgarda uçuşan bir yaprak.
Her şeyde seni görür gözlerim inatla,
Sensin bu kalbe işlenen tek durak.
Bilemezsin nasıl özlerim seni,
Yanımdayken bile hasretin düşer içime.
Bir ömür yetmez anlatmaya sevgimi,
Sen benim yazdığım en güzel şiirsin,
Sadece sana yazdığım, sadece sana...


Rasit Tunca